Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej, będące przejawem realizacji konstytucyjnego prawa do opieki religijnej, zostało przyznane expressis verbis w art. 36-38 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Redakcja przepisów nie jest jednak wyczerpująca, co utrudnia ich wykładnię systemową. Artykuł rekonstruuje prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej z całego systemu prawa. Szczególny nacisk położono na uregulowania odrębne ustanawiające obowiązki podmiotów leczniczych służące realizacji tytułowego prawa pacjenta, które wynikają z wielu regulacji różnej rangi. Celem publikacji jest sformułowanie de lege lata propozycji systemowej wykładni przepisów art. 36-38 u.p.p., a de lege ferenda doprecyzowanie regulacji w u.p.p., tak aby każdy pacjent mógł się łatwiej zorientować o przysługujących mu uprawnieniach, a kierownik zakładu leczniczego o ciążących na nim obowiązkach.