Artykuł analizuje sytuację pacjentów z zespołem przewlekłego zmęczenia (ME/CFS) w kontekście realizacji prawa do świadczeń zdrowotnych w polskim systemie ochrony zdrowia. Choroba ta, mimo ciężkiego przebiegu i znaczącego wpływu na jakość życia, pozostaje niedostatecznie rozpoznana w systemie prawnym i organizacyjnym, m.in. z powodu braku jednoznacznej praktyki kodowania ICD-10. Brak odpowiednich regulacji i dedykowanych procedur skutkuje ograniczeniem dostępu pacjentów do diagnostyki, leczenia i rehabilitacji, co narusza konstytucyjną zasadę równego dostępu do opieki zdrowotnej. W artykule zwrócono uwagę na możliwe naruszenia praw pacjenta oraz brak widoczności problemu w systemie sprawozdawczości NFZ.