Wypalenie zawodowe to jedno z najszybciej narastających zagrożeń psychicznych wśród pracowników, w tym przedstawicieli zawodów medycznych, a szczególnie lekarzy. Z problemem tym może mierzyć się każda osoba wykonująca pracę, jednak lekarze stanowią grupę zawodową szczególnie narażoną na ryzyko jego wystąpienia, ze względu na charakter wykonywanej profesji. Doświadczenie wypalenia zawodowego może w bardzo niekorzystny sposób wpływać na bezpieczeństwo pacjentów, którzy oczekują, że lekarz potraktuje ich z profesjonalizmem, należytą starannością i pełnym zaangażowaniem. Tymczasem utrata sił fizycznych i psychicznych lekarza stanowi istotny problem nie tylko dla niego samego, ale także dla osób, nad którymi sprawuje opiekę medyczną. Wypalenie zawodowe jest wpisane w naturę wielu zawodów i nie jest zjawiskiem, które można na stałe wyeliminować z życia pracowników. Choć syndrom ten łączy się przede wszystkim ze sferą psychologiczną, jego złożona istota i konsekwencje, które wynikają dla otoczenia z doświadczenia tego problemu sprawiają, że należy przyjrzeć się temu zjawisku także pod kątem aspektów prawnych. Odpowiednio zaprojektowane rozwiązania legislacyjne mogą bowiem w istotny sposób przyczynić się do zmniejszenia częstotliwości występowania wypalenia zawodowego wśród przedstawicieli zawodów medycznych.